سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

282

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : او مطلقا : يعنى در صيغه اجاره سال را معين - ننموده‌اند . مترجم گويد : البته در صورت اطلاق موقعى ثمره مزبور مترتب مىشود كه اطلاق عقد را منصرف به اول سال دانسته و به فور قائل شويم چنانچه مرحوم مصنف به آن قائل است و در غير اين صورت فائده بر آن بار نميشود . قوله : لو عيّنه : يعنى حج را معيّن كند كه در سال مشخصى بجاى آورد . قوله : لسنته او غيرها : ضمير در [ لسنته ] به حج فاسد راجع است و در [ غيرها ] به سنه . متن : و عليها مطاوعة مثله كفارة و قضاء . و احترزنا بالعالم العامد عن الناسي و لو للحكم ، و الجاهل فلا شيء عليهما و كان عليه تقييده و إن أمكن إخراج الناسي من حيث عدم كونه محرما في حقه ، أما الجاهل فآثم . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و در صورتى كه زن تمايل به اين فعل داشت و دعوت مرد را اجابت نمود بر وى نيز وظيفه‌اى همچون مرد ثابت مىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : يعنى از حيث وجوب كفاره ( بدنه ) و لزوم قضاء وى نيز مانند مرد است . سپس مىفرماين : در صدر مسئله حكم را ما به عامد و عالم مقيد كرديم تا بدينوسيله